Njeriu peshperiti: ”Perendi folem” dhe u degjua cicerima e zogjve. Por njeriu nuk e degjoi…
Keshtu njeriu therriti me fort: ”Perendi folem”, dhe bubullima cau qiellin nga njera ane ne tjetren. Por njeriu nuk e degjoi…
Njeriu hodhi nje sy perreth tij dhe tha: ”Perendi , me ler qe te shoh”. Nje yll vezullonte me shkelqim. Por njeriu nuk e vuri re…
Dhe njeriu therriti dhe tha: ”Perendi, me trego nje mrekulli”, dhe nje jete lindi. Por njeriu nuk e kuptoi perseri…
Keshtu njeriu perseri thirri me deshperim dhe zhgenjim: ”Me prek Perendi dhe lejo te kuptoj se je ketu”.
Ate cast Perendia arriti poshte dhe preku njeriun. Por njeriu hodhi qe nga supet e tij fluturen e bukur dhe vazhdoi rrugen e tij…
O njeri!!! Mos i humb bekimet e Perendise sepse nuk te vijne ne menyren qe ti i pret…
