Pashe nje enderr
Kete nate
pashe nje enderr;
ecja mbi reren e detit
me Jezusin.
Hapat tona linin
mbi reren e detit
dy gjurme,
te miat dhe te Tijat.
Ndalova per te pare
nga pas dhe rishikova jeten time
si nje ecje e gjate.
Ne disa hapesira ishin
dy gjurme, te miat
dhe ato te Jezusit,
ne hapesirat e tjera
vetem nje pale gjurme.
Atehere duke iu drejtuar
Jezusit, i thashe:
“Perse me ke lene vetem
pikerisht ne çastet
me te veshtira?”
Jezusi me shikoi dhe duke
buzeqeshur embel m’u pergjigj:
“Ditet ne te cilat pe mbi rere
vetem nje pale gjurme, jane ditet
ne te cilat Une te mbaja ne krahe”.
Nga nje autor anonim brazilian



