Në një takim ungjillizues
Nje takimi te hapur ungjillizues, po i vinte fundi kur njeri prej degjuesve pyeti nese mund te thoshte disa fjale. Ai tha:
“Miq, e keni degjuar folesin. Une vete nuk besoj asnje fjale nga ato qe u thane. Une besoj vetem c’ka shoh. Nuk besoj ne ferrin, as ne gjykimin, as ne Perendine. Nuk kam pare kurre asnjerin prej tyre ne jeten time”.
Pasi ai kishte mbaruar, nje tjeter kerkoi leje per t’u pergjigjur.
“Thuhet se ketu ka peme qe rriten dhe bar te gjelber kudo, por kjo nuk eshte e vertete. Mua me kane thene se ka shume veta qe rrine rreth e rrotull, por as kjo nuk eshte e vertete. Ju po mendoni se ndoshta kam dale nga mendja, kur flas keshtu, por po flas ne te njejten menyre si zoteria parafoles. Ja une kam lindur i verber, nuk kam pare kurre peme apo bar, as edhe nje qenie njerezore. Ne qofte se pohoj se ju nuk ekzistoni, vetem sa provoj se jam i verber”.
Duke iu drejtuar parafolesit, ai tha: “Sa me shume te flisni, aq me teper provoni se jeni i verber, frymerisht i verber!”.
