Inkurajim në kohë vuajtjeje
“Prandaj, mbasi nuk mundëm më të rezistonim, na u duk e pëlqyeshme të qëndrojmë, të vetëm, në Athinë, dhe dërguam Timoteun, vëllanë tonë dhe shërbenjës të Perëndisë, dhe bashkëpunëtorin tonë në predikimin e ungjillit të Krishtit, që t’ju fuqizojë dhe t’ju japë zemër në besimin tuaj, që të mos lëkundet askush në këto pikëllime, sepse ju e dini vetë se për këtë jemi caktuar. Sepse, edhe kur ishim midis jush, ju parashikuam se do të heqim vështirësi, pikërisht sikurse ndodhi, dhe ju këtë e dini” (1 Thesalonikasve 3:1-4).
Parathënie
Të krishterët e Thesalonikut pa dyshim që u shqetësuan shumë, kur morën vesh se Pali po vuante e po përndiqej tmerrësisht, për shkak se predikonte ungjillin. Por Pali, në vend që t’i thoshte vetes: “Oh, i mjeri unë, ç’më gjeti!”, u përpoq që t’i inkurajonte besimtarët thesalonikas. Ai u mërzit, kur dëgjoi se edhe ata ishin të mërzitur për hatër të tij. Kjo na tregon sesa shumë e deshte apostulli këtë kishë. Pali dhe shokët e tij donin medoemos që të komunikonin me besimtarët thesalonikas dhe t’i inkurajonin ata që të vazhdonin të rriteshin në besim: “Një lajm i mirë nga një vend i largët është si ujë i freskët për një njeri të lodhur dhe të etur” (Fjalët e Urta 25:25).
Inkurajimi
Pali dëshironte që t’i shihte besimtarët të rriteshin edhe më të fortë në besim, pavarësisht nga vuajtjet që mund të kalonin. Fjala “fuqizoj” (në greqisht: “sterizo”) ka kuptimin e përforcimit të një godine, në mënyrë që t’i bëjë ballë më mirë stuhisë. Kurrë nuk duhet ta harrojmë se të gjithë besimtarët kanë nevojë për mbështetjen e njëri-tjetrit: “Sepse unë dëshiroj fort t’ju shoh për t’ju komunikuar ndonjë dhunëti frymëror, që të fortësoheni” (Romakëve 1:11). Kur Pali thotë (tek vargu 2) se ai donte që t’iu jepte zemër besimtarëve të Thesalonikut, ai nuk nënkupton thjesht fjalë sentimentale. Zakonisht, dikujt që është i sëmurë, i themi: “Të shkuara”, ose dikujt që i ka vdekur një i afërm, i themi: “T’ju rrojnë të tjerët”. Por Pali këtu përdor fjalën, që ka kuptimin “inkurajoj” (në greqisht: “parakleo”), nga e cila rrjedh edhe fjala “Paraklit”, që në greqisht është emri i Frymës së Shenjtë. “Paraklit” ka kuptimin e dikujt që na qëndron afër, për të na ngushëlluar e për t’u lutur për ne, d.m.th. një avokat: “Dhe unë do t’i lutem Atit dhe ai do t’ju japë një Ngushëllues tjetër, që do të qëndrojë përgjithmonë me ju…Por Ngushëlluesi, Fryma e Shenjtë, që Ati do ta dërgojë në emrin tim, do t’ju mësojë çdo gjë dhe do t’ju kujtojë të gjitha këto që ju thashë” (Gjoni 14:16, 26).
Asnjë i krishterë nuk mund të mbijetojë pa fuqinë dhe mbështetjen e Frymës së Shenjtë, si edhe pa inkurajimin e besimtarëve të tjerë. Në kishë, asnjë besimtar nuk është si ishull, d.m.th. ai nuk duhet të punojë apo të qëndrojë vetëm, i izoluar nga të tjerët. Duhet ta pranojmë se pa Krishtin dhe pa kishën e Tij jemi të dobët: “Unë jam hardhia, ju jeni shermendet; kush qëndron në mua dhe unë në të, jep shumë fryt, sepse pa mua nuk mund të bëni asgjë” (Gjoni 15:5)… “Që të mos kishte përçarje në trup, por të gjitha gjymtyrët të kenë të njëjtin kujdes për njera-tjetrën” (1 Korintasve 12:25).
Vuajtja
Pali thotë (tek vargu 3) se ai ishte “caktuar” që të vuante për kauzën e Krishtit. Ata, që sot predikojnë një ungjill pasurie e shëndeti, nuk e kuptojnë dot atë që thotë Pali në këtë varg. Mos, vallë, Pali po thotë gjëra negative, apo thjesht po e pranon se kështu do t’iu ndodhë të gjithë atyre, që do t’i dalin në mbrojtje së vërtetës, duke e predikuar atë? “Dhe ti ndoqe nga afër mësimin tim, sjelljen, këshillat, besimin, durimin, dashurinë, ngulmin, përndjekjet, vuajtjet që më ndodhën në Antioki, në Ikonio, dhe në Listra; ti e di çfarë përndjekjesh hoqa, por Perëndia më shpëtoi nga të gjitha. Të gjithë ata që duan të rrojnë me perëndishmëri në Krishtin Jezus do të përndiqen” (2 Timoteut 3:10-12)… “Duke fuqizuar shpirtërat e dishepujve dhe duke i këshilluar që të ngulmojnë në besim, dhe duke thënë se me shumë pikëllime duhet të hyjmë në mbretërinë e Perëndisë” (Veprat e Apostujve 14:22).
Ndoshta Pali po mendonte se mos besimtarët thesalonikas do të kompromentoheshin me botën e do ta braktisnin besimin, nga frika se mos vuanin edhe ata si ai. Ka të ngjarë, gjithashtu, që armiqtë e Palit po iu thonin njerëzve se vuajtjet e tij dëshmonin se ai nuk ishte i dërguar prej Perëndisë, prandaj edhe ata nuk duhej t’i ndiqnin mësimet e tij. Xhorxh F. Titmani ka thënë: “Në mes të fatkeqësisë, njeriu nuk duhet ta braktisë detyrën e vet, kur joshet nga shpresa lajkatare e një jete më të mirë”. Pali iu thotë besimtarëve se kanë për të ardhur kohë të vështira. Prandaj ata nuk kanë pse të tronditen prej lajmeve të këqija. Me pak fjalë, pra, ai iu thotë atyre se Perëndia e ka nën kontroll situatën, ndaj ata s’kanë pse të shqetësohen.
Përfundim
Gjithmonë, do të ketë nga ata njerëz, që kujtojnë se vuajtjet nuk i përkasin besimit të krishterë. Por ata që nuk vuajnë për shkak të besimit, janë të pakët në numër. Vuajtjet dhe vështirësitë na e forcojnë edhe më shumë karakterin: “Ta konsideroni një gëzim të madh, o vëllezër të mi, kur ndodheni përballë sprovash nga më të ndryshmet, duke e ditur se sprova e besimit tuaj sjell qëndrueshmëri. Dhe qëndrueshmëria të kryejë në ju një vepër të përsosur, që ju të jeni të përsosur dhe të plotë, pa asnjë të metë” (Jakobi 1:2-4). Ka mundësi që vuajtja të jetë shenjë besimi të vërtetë, e jo shenjë dobësie personale. Jeta jonë e krishterë nuk matet nga sasia e vuajtjeve që kalojmë, por nga bindja ndaj thirrjes së Perëndisë.
Për më shumë informacion, vizitoni faqen tonë të internetit në shqip: http://fjalaegjalle.2truth.com/
per autorin:
Që prej 25 vjetësh, Gary J. Hall ka qenë pastor i kishës biblike “Fjala e Gjallë” në Liverpul të Mbretërisë së Bashkuar të Britanisë së Madhe. Ai u rrit si katolik, por në vitin 1973, në moshën 17-vjeçare, u bë besimtar i krishterë, duke e pranuar Krishtin si Zotin dhe Shpëtimtarin e Tij. Ai është diplomuar prej Bashkësisë së Shërbesave Ungjillizuese si shërbëtor i Fjalës së Perëndisë dhe tani është drejtor i Akademisë së kësaj bashkësie. Pastor Gary ka bërë vizita të shpeshta në Shqipëri, që prej 1993-shit. Ai i është mirënjohës Perëndisë për mundësitë e mrekullueshme që i ka dhënë, për të ndarë Fjalën e Tij me shqiptarët. Kisha biblike “Fjala e Gjallë” ka faqen e saj të internetit, e cila përmban studime dhe artikuj të ndryshëm në shqip. Vizitojeni tek www.LWBC.co.uk ose mund të shkoni direkt tek faqja në shqip, duke përdorur këtë adresë http://fjalaegjalle.2truth.com Magdalena (Magda) Maylam (mbiemri i vajzërisë “Gjoni”) është shqiptare me banim që prej 8 vjetësh në Liverpul të Anglisë. Lindur e rritur me frymën ateiste në Laç, afër Krujës, Magda, me inisiativën e prindërve të saj, filloi të mësojë anglisht që në moshën 7-vjeçare. Kur Shqipëria ia hapi dyert Ungjjillit të Jezus Krishtit, Magda e gjeti veten si përkthyese të misionarëve të ndryshëm, që vinin në qytetin e saj. Dalë nga dalë, Fjala e Perëndisë i depërtoi në zemër, duke e bindur për mëkatin dhe duke i dhënë jetës së saj kuptim e qëllim. Magda e pranoi Krishtin si Zotin dhe Shpëtimtarin e saj personal në moshën 15-vjeçare. Gjatë një vizite 8-mujore studentore në Denver, Kolorado të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Magda u pagëzua dhe e deklaroi hapur besimin e saj të ri në vitin 1995. Magda ka mbaruar fakultetin e Shkencave Shoqërore dhe Politike, duke studiuar si në Stamboll të Turqisë, ashtu edhe në Liverpul të Anglisë. Për momentin, ajo po studion për Diplomën në Teologji me Akademinë Ungjillore të Bashkësisë së Shërbesave Ungjillizuese në Angli. Magda është e martuar me Tarkuinin, besimtar anglez dhe trajner tenisi. Të dy janë anëtarë të kishës biblike “Fjala e Gjallë” në Liverpul. Ata kanë dy djem, Boaz dhe Kejleb, që përpiqen t’i rritin për Perëndinë dhe lavdinë e Tij. Ata i mirëpresin lajmet tuaja në adresën j4ver.magtar@virgin.net
