Besimtare te rinj
Përse besimtarët e rinj tregojnë më shumë dëshmi të jetës frzmore sesa ata që kanë kohë në besim? Disa herë kur shikoj në yemrën time dhe pastaj tek ata që sapo vinë në familje duket sikur ata që e njohin më pak kohë Zotin e duan më shumë Atë. Ndërkohë që kam parë disa shembuj kristianësh të cilët janë rritur në dashuri +bindje me kalimin e kohës. Shëmbujt e kundërt japin mundësinë për justifikime të disa mendimeve. Shigni nëse ajo që kam munduar ka kuptim.
Efekti i muajit të mjaltit: Entusizmi I besimtarëve të rinj ngjan me kohën e muajit të mjaltit të të sapomartuarve. Ajo çka fillon me një dritë të dobët dhe e vakët në një ditë të re shpejt ftohet në mugëtirën më të thellë të zhgënjimit reciprok. Për shkak të prirjes që të tërhiqemi sesa të vazhdojmë, Zoti ynë kërkoi prej njërzve nga kishat më të mira të shekullit të I’, për një përtëritje të dashurisë së I’ të harruar (Zbu. 2/4)
Impulsi i kontratit: Një pamje e re të tërheq vëmendjen më shumë se sa ajo e zakonshmja. Ashtu siç ne shohim ndryshimie në paraqitjen e një shoku ose bashkëpuntori është e naturshme të çuditemi nga “pamja e re” e bebit në Krisht. Apostulli Pal ju kujton kristianëve në Thesalonik se si besimtarët të rinj ata u bënë shembull për të gjithë kur ata “u kthyen te Zoti prej idhujve që ti shërbenim Perëndisë së gjallë dhe të vërtetë” (1Thes. 1/7-9).
Viktimat e luftës: Një arsye tjetër për entuziazmin e besimtarëve të rinj mund të jetë sepse ata akoma nnuk janë matur ose luftuar me armikun. Gjak i keq, fikje, hidhërime, skandale morale, zhgënjime, shkatërime dhe mërzitje janë kundërveprime të zakonshme njerëzore. Ata gjithashtu luajnë në duart e “gjarpërit të stokuar” i cili përpiqet të sigurohet që ne të jemi komplet të hutuar nga kohët e mira ose të hidhëruar nga kohët e keqe. Megjithatë unë jam i sigurt, që do të ishte gabim për njerëzit tanë të cilët kanë qënë në Krisht për pak kohë të qortojnë humbjen e vrullit tonë dhe dashurinë në mallkimin natyror të kohës, ose influencën supernatyrero të “akuzuesit” tonë. Faktorë të tjerë gjithashtu shpjegojnë pse besimtarët e rinj janë shembulli unë më i mirë. Për shumë arsye kristianët e vjetër humbnin entuziazmin për Fjalën e Perëndisë, për lutje, për shpërndarjen e ungjillit, ose për të ndihmuar të tjert. Dhe ja çfarë unë mendoj që ndodh:
Efekti i “skuadrës së rregullave”: Si të ndryshuar të rinj ne nuk jemi të kufizuar nga rregullat, por mbahemi nga besimi që ne përqafuam. Ne provojmë bindjen shpirtërore jo nga zotërimi i listës me ligje por nga besimi që Zoti hyri në botën tonë dhe në jetët tona për të na ndihmuar. Por këto besime janë subjekte të shpejta që konkurojnë interesim. Ashtu si besimtarët e rinj mirëpriten nga të krishterët e vjetër, të rinjtë shpirtëror janë përballë me një mori shpresash të reja (shih bisedën të Rom. 14 dhe Gal 3). Të ndryshuarit e rinj duhet të mësojmë jo vetëm të fshahtat thellësore biblike, por dhe preferencat kulturore të grupit (kishës) ku marrin pjesë. Mundësitë janë të pafundme.
Kuptimi i kulturës së kishës + “skuadra e rregullave” është e rëndësishme. Zakone të mia, sjellje të mira shoqërore, dhe vlerësimet janë mënyrat që ne kujdesemi për njëri- tjetrin. Por të shpallura ose jo rregullat e preferencës më në fund kanë mënyrën e tyre të zhvillimit. E zgjuar por e sigurtë, numri i takimeve të shpresuara, kodet e “veshura”, radhitja e politikës dhe ekonommikut dhe pikat e bukura të doktrinës janë subjekti i grupit të kontrollit.
Dalë nga dalë pa qëllim, të jetuarit sipas “skuadrës së rregullave” bëhet më e rëndësishme se sa të jetuarit si besimtarë të drejtë. Është më se e kuptueshme.
Grupet (kishat) s’mund të kontrollojnë zemrat, por mund të drejtojnë presionin social në sjellje të papranueshme. Në të njëjtën kohë të ndryshuarit zbulojnë si përfundim që është shumë e lehtë të jetosh sipas “skuadrës së rregullave” të veshjes së përshtatshme, sjelljes dhe pjesëmarrjes në takimet e duhura. Është shumë më e vështirë të besosh tek Perëndia në provat e pashmangshme dhe sforcimet e marrëdhenieve me të tjerët.
Është një gropë e thellë në ndërrimin nga besimtarë të ata të pamjes së jashtëme. Madje në thelb, jeta e Krishtit nuk është zbuluar nga rregulla në rregulla por nga besimi në besim. (Rom. 1/17). Është nga nja veprim i të besuarit tek tjetër që një mëkatar i pranuar zbulon çfarë do të thotë të jesh i deklaruar ligjërisht i dretjë, i folur nga mëshirë, i adoptuar ngrohtësisht dhe i sfocuar shpirtërisht nga Ati që është në qiell. Besimtarët janë shumë të rëndësishëm sepse dasurinë dhe entuziazmin për Perëndinë e kanë formuar në besim para se të formohet në vepra (Gal. 3/5). Por dhe ekzistenca e besimit mund të sfidohet nëse s’ka vepra (Jak. 2/20) gjithashtu është e vërtetë që të vepruarit pa një zemër besimi është thjesht në lëvizje. Kur ne s’na pëlqen më që të veprojmë në një mënyrë jetëse kristiane, kur entuziazmi +dashuria jonë për Zotin ftohen, kur ne veprojmë pa mirënjohjen e dashurisë së I’ problemi nuk është se muaji i mjaltit mbaroi. Problemi nuk është që ne s’kemi më atë pamjen e re. Asqë ne i jemi nënshtruar armikut tonë ose se nuk tregojmë më kujdes në përshtatjen e skuadrës së rregullon. Problemi është që ne ndaluam të mendojmë dhe të besojmë në zemrat tona si ndjekësit e vërtetë të Krishtit.
At, Ti e di se sa e kam humbur unë dashurinë e parë për Ty. Ti e di se sa shpesh jam munduar të gjej pranimin në pritjen e njërzve të rëndësishëm në jertën time. Ti e di se sa jamë e prirë të fshihem pas.
Po të mos ishte ajo çka Biri Yt besonte dhe sakrifikoi në vendimin tim, unë do të kasha shpresë. Të lutem në ripërtëri besimin që të thellohet besimi tek të Vjetrit dhe të sjell entuziazëm tek të rinjtë.
