“Ardhte Mbreteria jote”
Njihen interpetimet formuluese, gjuhesore dhe historike.
Njhen edhe shpjegimet fetare. Dihen te gjitha keto, qe jane pa dyshim te sakta.
Pse t’i shtohet edhe nje tjeter? Per çfare? Nuk do te shtonte asgje te re. Nuk do te hidhte shume drite. Dhe sigurisht nuk do te interpretonte me qarte.
…
Duhet te jete e thjeshte. Nje kundershtar i mbretit fiton zemrat e shtetasve te mbreterise.
Dhe mbreti nuk largohet, nuk iken, nuk internohet. Vritet! Dhe tokat, pasuria, trashegimia, shteti jane tanime te tyret. Te shtetasve. Te themi me mire te nismetarit te kesaj historie te mjerueshme dhe njekohesisht te ketij lemshi tragjik. Eshte tjeter gje nese Perendia e ngriti prej se vdekurish kete Mbret Naiv, Mbretin e perndjekur, te cilin e provuan shtetasit e vet dhe e ngriti prane vetes se Vet. Ne te Djathten e Mbreterise se Tij. Per nje pergatitje gjigande qe Mbreti te vije serish per te marre te tijte, per t’u dhene pushtetin per qeverisjen e mbreterise se Tij Qiellore.
…
Pak perpara se te vdiste ne Kryq, Mbreti formoi nje grup te vogel me te Tijte.
Pak. Te varfer. “Idiote!”. Shumica e tyre te pashkolle. Brez i perulur, me perjashtime te rralla.
Rober te romakeve, rober te regjimit te “identitetit” hebraik, rober te institucionit prifteror qe ushtron pushtet fetar dhe njekohesisht politik. Ky grup - kaq i kufizuar ne numer - ftohet qe te sjelle nje mesazh ne te gjithe boten. Ne te gjithe token dhe ne mbare dheun: Mbreti do te kthehet serish!
Dhe fton trima, te vendosur, qe te vdesin per Te, besnike per Te, qe t’i bashkohen grupit te vogel te te Tijve.
Jane mekatare - merr persiper qe t’i shenjteroje.
Jane te dobet - do t’i fuqizoje.
Nuk dine asgje, ose shume pak - merr persiper t’u dergoje Frymen e Shenjte.
E ngrene ne Kryq per ta vrare. Dhe Krishti e beri Kryqin, mekanizem shpetimi - shenjterimi - fuqie - dhe shprese.
Qe atehere grupi i vogel nuk do te duhet te jete rritur ne numer. Persa i perket rritjes historike dhe matematike te numrit te banoreve te planetit, grupi i te Tijve mbeti numerpaket. Dhe ndoshta vazhdimisht behet me i vogel ne numer. Fshehtas, - do te mund te shprehej dikush, - pa u ndier, me shume frike, afrohen shpirt me shpirt, zemer me zemer njerezit. Nje e nga nje. Nese tradhetohen, nese kapen, nese zbulohen , mbreti i kesaj bote, do t’i ndeshkoje. Tmerrshem. Frikshem. C’njerezisht. Si shembull per te tjeret. Keshtu ftohen shpirtrat. Nje e nga nje. Nuk qendrojne te gjithe ne grup. Disa heqin dore nga frika. Disa pertojne dhe kthehen mbrapsht. Te tjere, lodhen. Por ky grupi vogel, ecen perpara. Sjell mesazhin se Mbreti i Lavdise Qiellore, po vjen. U nis!
Jane parashutiste qe u hodhen pas vijave te armikut dhe qe kane marre vendimin e vdekjes dhe ftojne shpirtra per t’u thene te fshehten e shenjte. Flasin per Ate qe po vjen.
Bejne diversion. Sabotazh. Hyjne si mjeke neper spitale. Si infermiere prane dhimbjes. Ne universitete, si shkencetare. Ne pune, ne fronte te ndryshme, si drita. Neper burgje si deshmitare. Shesin veten e tyre si skllever dhe shkojne deri ne cepat e dheut, per te fituar te gjithe ata qe jane ne erresiren dhe hijen e vdekjes.
Te perbuzur, te padukshem,te perndjekur, te share, rezile. Por sa e çuditshme! Fitimtare! Gjithmone triumfues! Mbreti frymezon, fuqizon, mbeshtet. Eshte aty, ngjitur, bashke, prane tyre.
…
Cfare lufte edhe kjo! Tortura, burgime, vdekje. Dhe deri ne çastin e kalimit nga kjo bote: privime, te tatepjeta, ore dhe dite te veshtira. Te tjeret, ata te mbretit qe sundon ne bote, jane te shumte. Te shumtet. Shumica derrmuese. Thuajse te gjithe, perveç nje pakice te vogel. Te pasur, te fuqishem, me mekanizma shtypese, me pushtet. Qeverisin. Zene jo vendin kryesor apo te pare, por te terin, per çdo dhe çfaredolloj vendimi qe te merret.
Marrin çdo mase dhe sigurojne çdo mjet, qe zeri i grupit te Mbretit te perndjekur, te mos degjohet. Te shuhet. Te behet inekzistent. Hipotonik. Tragjikisht i pafuqishem per t’u degjuar dhe besuar.
Keta luftetare nuk jane heronj, por shenjtore. Nuk jane titane, jane besimtare, besnike. Nuk jane mbinjerez, jane te ndershem ne premtimet e tyre. Te çilter dhe te bukur ne fjalen qe i dhane Zotit te tyre qe po vjen.
…
Grupi i te shumteve per çdo here hedh shigjeta. I mundem! I zhdukem! U dorezuan! I shkaterruam!
Por, Kisha - ky grupi i te pakteve - jeton. Ecen. Fiton shpirtra. Perkulet, por nuk bie.
Iken nga ketu per te nxjerre lule me tutje. Atehere, kur duket se beteja po mbaron dhe degjohen tingujt e daulleve dhe borive te fitores se “kundershtareve”, pikerisht atehere, beteja thellohet edhe me. Kishe e pamposhtur! Triumfatori, ti grup i vogel!
…
Armiku kerkon marifete. Bie ne mendime. Fton te ditur. Dhe keshtu, heret, pothuajse njekohesisht dhe menjehere shfaqen ne daljen ne skene te Kishes, ben nje grup tjeter, te rreme. E vesh me uniformen e Kishes. I jep te njejtet flamuj. E meson te flase, te predikoje, te jape mesim njesoj si Kisha.
Nje paranteze.
Shkencat juridike i ndajne njerezit ne dy kategori personash: Ne persona fizike (njerezit), dhe ne persona juridike. Keta personat juridike, nuk ekzistojne. Jane krijime, pjella te se Drejtes. Keshtu, Banka Kombetare, eshte person juridik. Ka te drejtat e saj, detyrimet, mund te akuzoje, te denoncoje, te perfitoje, paraqitet neper gjykata. Kjo kisha tjeter, qe predikon nje ungjill tjeter, eshte krijese e armikut, nxjerre prej teologjise. Ne realitet, i takon shumices. Mbreterise se erresires. Jane te mbretit tokesor. Luftojne grupin e vogel. E shajne. E perçajne, e copetojne. I paralizojne duart. E zhgenjejne. E shkrijne. E bejne per nje lek. E sabotojne, ashtu sikurse edhe Kisha saboton pushtetin e satanait.
Luftojne afer e afer, ngjitur, te mobilizuar dhe te sofistikuar, per sundimin e forcave te erresires, kunder Atij qe po vjen dhe te Tijve, bijve te Drites.
Dhe munden te hyjne ne Kishen e Vertete. U rrefyen (deshmuan). U pagezuan. Moren pjese ne Darke. Si ia dolen… Nuk eshte shembelltyra e egjres, por ajo e bujqeve , rojeve, pleqve dhe besimtareve - te fjetur! Sherbejne!! Gjoja… Lufta e tyre eshte e tmerrshme. E panderprere. E frikshme! Dinake. Thika pas shpine.
- Jeni fanatike! Te skajshem! Bllok! Jo transparente! Ireale! Te vetmuar! Jo elastike! Te ndryshkur! Me moden e vjeter!
Ata te grupit tjeter, ulin koken. Dhe do te degjojne… ende degjojne. Edhe refrenin e hidhur:
- S’keni dashuri!
E dime se grupet jane tre. Ne Dhjaten e Re ka vetem te gjalle dhe te vdekur. Gjysme te gjalle dhe gjysme te vdekur, jo. Here ketu, here atje. Pak ketu, pak atje. Edhe ketu edhe aty… Jane ata te grupit te dyte me flamujt e Kishes. Jashte si dele, por perbrenda, si ujqer grabitqare.
…
Vazhdo grigje e vogel. Disa thone, shih perpara. Fryma e Shenjte thote, shih lart. Qendro aty ku premtove se do te rrish. Kompakt. I ndershem. Jo kompromentues. Ne grupin qe u thirre. Atje ku u rrefeve, pasi u pendove. “Ruaje veten tende”. Te pret çmimi. Natyrisht atje. Prej Tij.
Sille mesazhin e Atij qe po vjen, tek te shumtet. Qaj, dhe ruhu nga vellezerit e rreme. Lufto luften e bukur, te shenjte dhe te mire. Shko ne betejat e Tij. Nuk bejme perpjekje per te kapur eren. Vdis çdo dite. Gjithe diten. Cdo minute. Mos u largo ti nga mejdanet e oreve vendimtare te betejes. Shih flamujt e Tij qe valeviten mbi kryet e tua. Psalin. Fishkelle edhe ti bashke me to kengen e bashkeluftetarit. Mos fli. Mos u shlodh. Mos merr fryme thelle. Mos ndalo. Mos degjo keshilla, sugjerime, merakosje per jeten, per shendetin tend, familjen tende, buken e gojes, vendin ne shoqeri. Mos i ler armet e betejes te ndryshken. Majtas dhe djathtas. Mos e braktis shoqerine e te forteve ne lufte. E heronjve te besimit.
Jashte po luftohet. A je atje? Parashutist, guerril, ushtar i shenjte, dhe luftetar i pamposhtur? Ngriji syte drejt Fitimtarit.
Do te te nxjerre Ai fitues.
Nga i moshuari
S.I.Portinos
